T-S Denklemi
Rüzgar dengesini yitirmiş, sanki denizi hırpalamak için T(S)anrı tarafından gönderilmiş gibi. Mimozaların başucunda yas tutan parazit çiçeklere bir olta attı şimdi şehvet. Azgınlığına azgınlık katacak gibi. Va sandalyesine oturmuş artık o marur beste.
Yine bir evvel yaz günü ve yine ben balkonumun ardındaki demir çitlerden karşımdaki apartmana bakıyorum. Yine kucağımda bilgisayarım ve yine ben yazıyorum. T(S)anrı, hapsetmiş beni kafamın içindeki dünyaya, çelişkilerimle envai çeşit çelikten yapılma kılıklarda dövüşüyorum. Aslında yine de yaşıyorum ben ve yine de gerçek dünyada bulunuyorum. İdea'daki yansımam ne düşünüyor acaba?
Korsana savaş açıp, korsan okumak zorunda kalmak aslında tüm çelişkileri açıklayıcısı bence.
Çanak çömlek çatladı
Ve biz yaşıyoruz hayatlarımızı;
Çömelerek.
Zaten o elmayı yemekteki istek, “Sır”ra duyulan özlem değil miydi? İlk anarşik zat şeytan, yancısı yılan ve Havva, ki onların takzibinden yaralanan Adem değil mi? Vel asıl hepimiz burada yaşamıyor muyuz? Aslında ruh sürekgelip, T(S)anrı'ya dönüyorsa ve tekrar oradan kovulup, bedene ruh olarak dönüyorsa, ben hangi ruhum acaba? İdea'da yerim yoksa bile, klasistik dönemde hangi kişilik olarak var oldum? Üstelik orada da bir anarşik olduğumu ve bu yüzden de lirik edebiyatı savunduğumu hayal ediyor, belki de hatırlıyorum.
Hayal etmek hatırlamak mı aslında?
Olduk mu şimdi? Bu sorular dengemizi bozmaz mı?
T- S denkleminde yaşamak, bu şuura küfür olmaz mı?
Gün doğsa da gece arkasından nanik yapıyor bize işte. İntihar kokulu çiçekler de ardından sırıtıyor. Bir araştırma yapılmalı bence, tüm intiharlar gözden geçirilip, hangi zaman diliminde süre geldiğine bakılmalı. Ve nüfus yoğunluğuna göre ya geceler fazlalaştırılmalı ya da yasaklanmalı. Üstelik insanoğlu artık kendi güneşini yapmalı!
T-S denkleminde Tanrı yükselişte, sanrı düşüşte bu bedende. Onun büyüklüğünü hayal etmek ayrı bir keyif.
Ne kadar acınası derecede keyif pezevenkleriyiz!
Berk Payat
30-03-2010
Yine bir evvel yaz günü ve yine ben balkonumun ardındaki demir çitlerden karşımdaki apartmana bakıyorum. Yine kucağımda bilgisayarım ve yine ben yazıyorum. T(S)anrı, hapsetmiş beni kafamın içindeki dünyaya, çelişkilerimle envai çeşit çelikten yapılma kılıklarda dövüşüyorum. Aslında yine de yaşıyorum ben ve yine de gerçek dünyada bulunuyorum. İdea'daki yansımam ne düşünüyor acaba?
Korsana savaş açıp, korsan okumak zorunda kalmak aslında tüm çelişkileri açıklayıcısı bence.
Çanak çömlek çatladı
Ve biz yaşıyoruz hayatlarımızı;
Çömelerek.
Zaten o elmayı yemekteki istek, “Sır”ra duyulan özlem değil miydi? İlk anarşik zat şeytan, yancısı yılan ve Havva, ki onların takzibinden yaralanan Adem değil mi? Vel asıl hepimiz burada yaşamıyor muyuz? Aslında ruh sürekgelip, T(S)anrı'ya dönüyorsa ve tekrar oradan kovulup, bedene ruh olarak dönüyorsa, ben hangi ruhum acaba? İdea'da yerim yoksa bile, klasistik dönemde hangi kişilik olarak var oldum? Üstelik orada da bir anarşik olduğumu ve bu yüzden de lirik edebiyatı savunduğumu hayal ediyor, belki de hatırlıyorum.
Hayal etmek hatırlamak mı aslında?
Olduk mu şimdi? Bu sorular dengemizi bozmaz mı?
T- S denkleminde yaşamak, bu şuura küfür olmaz mı?
Gün doğsa da gece arkasından nanik yapıyor bize işte. İntihar kokulu çiçekler de ardından sırıtıyor. Bir araştırma yapılmalı bence, tüm intiharlar gözden geçirilip, hangi zaman diliminde süre geldiğine bakılmalı. Ve nüfus yoğunluğuna göre ya geceler fazlalaştırılmalı ya da yasaklanmalı. Üstelik insanoğlu artık kendi güneşini yapmalı!
T-S denkleminde Tanrı yükselişte, sanrı düşüşte bu bedende. Onun büyüklüğünü hayal etmek ayrı bir keyif.
Ne kadar acınası derecede keyif pezevenkleriyiz!
Berk Payat
30-03-2010
"Korsana savaş açıp, korsan okumak zorunda kalmak aslında tüm çelişkileri açıklayıcısı bence."
YanıtlaSilBu cümle yazının geri kalanına suikast gibi.Faust un içinde daqvulcu manisi gibi.Gerisi çok güzel.
Marur-mağrur