Ellerinin toprağında yaşamış bir dalga,
Çürümek isterken vurur kendini tabuta.
İçinden geçen rüzgarların matemi gibi,
Hafif hafif yalpalıyor bir sağa, bir sola...

Bu bir kara tabut
Ve aydınların kanlarıyla yıkanmış içindeki ceset,
Dağılmıyor ki şu zalim meret,
Yayılmaz mı bir zehir, ağı tadında bir afet?

Unut masal gözlüm, unut ki güllerini kurut,
Ellerimden kan damlar,
Unut bir zaman var bitmesine bu kavgaya,
Kollarım asılacak, düştüm bu vatan sevdasına.
Unut masal gözlüm, unut ki güllerini kurut.